ولایت و رهبری شورایی

ولایت و حکومت | ۱۳۹۳/۳/۲۳ ۱۶:۳۰:۰۰ |

ولایت رهبری تقلیدی و سیاسی در زمان غیبت در اختصاص شوری است و بس. آن هم چون صددرصد مصون از خطا نیست نه ولایت مطلقه است و نه اولویتی که رسول و ائمه بر مؤمنان داشته‌اند؛ بلکه ولایتی است اضطراری در زمان غیبت که احیاناً قابل عزل ونقض بوده. گرچه مادامی که دلیلی قاطع بر خطای شورای رهبری نباشد لازم الاطاعه است.[۱۵] در خصوص ولایت تشریعی «إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذِی نَزَّلَ الْکِتَـبَ وَهُوَ یَتَوَلَّی الصَّــلِحِینَ[۱۶] و این ولایت تشریعی است و تکوینی و رحیمیه اش در حاشیه است. و بالاخره کمتر جائی ولایت رحیمیه و الهیه آمده که مقصود هر دو تکوینی و تشریعی نباشد که این دو لازم و ملزوم یکدیگرند که بدنبال عملکرد شرع ولایت تکوینی است تا این که «‌الله ولی الذین آمنوا...» ولایت تکوینی اعم از رحمانیه و رحیمیه اش در انسان الله است بدون شریک و معاون که در جمله‌ای به اختصار «‌هل من خالق غیر الله» چه در خلقت عمومی و چه خصوصی منجر است که از نظر علمی و عملی در انحصار اوست و تنها در ظاهر بوسیله پیامبران انجام می‌گردد که دلیل بر الهی بودنشان باشد وبس. از جمله در باره معجزات حضرت مسیح «وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ کَهَیْـَةِ الطَّیْرِ بِإِذْنِی فَتَنفُخُ فِیهَا فَتَکُونُ طَیْرَما بِإِذْنِی وَتُبْرِئُ الاَْکْمَهَ وَالاْبْرَصَ بِإِذْنِی»[۱۷] که این جا اذن تشریعی نیست و هیچ گاه اذن ربانی در قرآن به معنی اذن تشریعی و شرعی نیامده است که اگر هم باشد قطعاً شامل تکوینی نیز هست. شاملترین آیه‌ای که معجزات را در انحصار خدا داده آیه ۲۹: ۵۲-۵۰ است که: «وَقَالُواْ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَیْهِ ءَایَـتٌ مِّن رَّبِّهِی قُلْ إِنَّمَا الاْیَـتُ عِندَ اللَّهِ وَ إِنَّمَآ أَنَا نَذِیرٌ مُّبِینٌ (۵۰)أَوَ لَمْ یَکْفِهِمْ أَنَّـآ أَنزَلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَـبَ یُتْلَی عَلَیْهِمْ إِنَّ فِی ذَ لِکَ لَرَحْمَةً وَ ذِکْرَی لِقَوْم یُؤْمِنُونَ (۵۱) قُلْ کَفَی بِاللَّهِ بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ شَهِیدًا یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَـوَ تِ وَ الاْرْضِ وَالَّذِینَ ءَامَنُواْ بِالْبَـطِـلِ وَ کَفَرُواْ بِاللَّهِ أُوْلَـلـِکَ هُمُ الْخَـسِرُونَ»(۵۲) و نیز مانند آیه: وَقَالُواْ لَوْلاَ نُزِّلَ عَلَیْهِ ءَایَةٌ مِّن رَّبِّهِی قُلْ إِنَّ اللَّهَ قَادِرٌ عَلَی أَن یُنَزِّلَ ءَایَةً وَلَـکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لاَ یَعْلَمُونَ[۱۸] وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلاً مِّن قَبْلِکَ وَ جَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَ جًا وَ ذُرِّیَّةً وَ مَا کَانَ لِرَسُول أَن یَأْتِیَ بِـَایَة إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ لِکُلِّ أَجَل کِتَابٌ (۳۸)یَمْحُواْ اللَّهُ مَا یَشَآءُ وَ یُثْبِتُ وَ عِندَهُو أُمُّ الْکِتَـبِ(۳۹)[۱۹] در «مالم یاذن بالله» اینجا امکان اذن الهی است و لیکن اذن بین محال و ممکن است و ثانیاً اذن الله که شرع چنان است و ثالثاً «ولایشرک فی کلمه اخذ» تشریح به اذن او هم از بین می‌رود. 1- چگونه است پیامبر که عقل کل معصوم و ماذون در تشریح است در امور سیاسی نیاز به شور دارد؟ 2- چه بسا اتفاق می‌افتاد که پاسخی را هم که می‌دانست به انتظار جواب بود. 3- لاتقدمو نیز چنان است. 4- لیس لک من الامر شیء 5- «و ان تطع اکثر من فی الارض یضلوک من سبیل الله» و چنان که ولایت تکوینی به تمامی انواعش در انحصار خدا است ولایت تشریعی نیز چنان است که هرگز رسول به خارج از تشریح و یا طرح حکم شرعی ندارد و فرض النبی در روایات یا مردود است و یا به گونه‌ای تعبیر می‌شود که با نفوس آیاتی که تشریع را در انحصار خدا دانسته است توافق کند. انحصار ولایت تشریعی در عصر تشریع به صریح آیه شورا است که «شرع منکم فی الدین...» و آیة لِکُلّ جَعَلْنَا مِنکُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا[۲۰] و ثُمَّ جَعَلْنَـکَ عَلَی شَرِیعَة مِّنَ الاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا[۲۱] که انحصار در جنبه اثباتی تشریع است و سپس «أَمْ لَهُمْ شُرَکَـؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ الدِّینِ مَا لَمْ یَأْذَنم بِهِ اللَّهُ» (۲۱:۴۲) و حتی با اذن مأذون نیستند که شرعی تشریع و یا قانونی تقنین کنند. و اصلاً معنی رسالت همین است که خود قانونگذار نباشد زیرا رسالت فرستادگی برای اعلام و نشر و عملکرد قانون مرسل است و آیاتی چند تمامی موقعیت آن حضرت را در نظارت و بشارت و رسالت معرفی کرده که طبعاً معجزات و مواد وحی و تقنین از حدود اصل رسالت برون است که «مَّاعَلَی الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلَـغُ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَکْتُمُونَ»[۲۲] که طبیعت رسالت تنها ابلاغ است و بس و تقنین قانون از وظیفه رسالتب برون و دخالت در امر اختصاصی مرسل است. وَ مَآ أَرْسَلْنَـکَ إِلاَّ مُبَشِّرًا وَ نَذِیرًا[۲۳] و نظائرش ولایت تکوینی و تشریعی آن حضرت را سلب و موقعیت آن حضرت را در انحصار ولایت تشریعی قرار داده است. در صورتی که رسول حتی جعل تکلیف برای خود ندارد مگر به وحی، چگونه می‌تواند برای امت جعل تکلیف کند که «بما اراه الله یا ایها الرسول لم تحرم ما احل الله لک تبتقی مرضات ازواجه» و ما اصلاً اشاره‌ای هم در قرآن در باره ولایت تشریعی رسول نداریم تا چه برسد به ائمه. بلکه به عکس آیات مربوطه ولایت تشریعیه را در تمام مراحل و ابعادش در انحصار خدا دانسته و از رسول نفی کرده است. و شما می‌بینید حتی در تعویض قبله که میل باطنی رسول بود ولی هرگز به زبان استدعا نمی‌کرد با آن که می‌دانست بالاخره قبله اصلی کعبه است و اکنون هم بهترین زمینه تحویل قبله است. چنانکه می‌فرماید: «قد نری تقلب وجهک فی السماء فلنولینک قبله ترضاها فول وجهل شطرالمسجد الحرام وحیث ما کنتم فولوا وجوهکم شطره» و حتی سؤالاتی که در باره بعضی از مسلمات از آن حضرت می شده او همچنان در انتظار وحی می‌ماند تا پاسخش به نص وحی باشد و آیات انحصار کلام و پیروی از حضرت به وحی نیز از دلیل‌های قطعی بر این معنی است و نیز آیاتی دیگر از قبیل: قُلْ إِنَّمَآ أُنذِرُکُم بِالْوَحْیِ وَ لاَ یَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَآءَ إِذَا مَا یُنذَرُونَ[۲۴] و آیات تهدید کسانی که حکم به غیر ما انزلنا می‌کنند (سوره مائده) وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَآ أَنزَلَ اللَّهُ فَأُوْلَـلـِکَ هُمُ الْکَـفِرُونَ (۴۴) هُمُ الظَّــلِمُونَ(۴۵) هُمُ الْفَـسِقُونَ(۴۷) و نیز آیاتی که حکم را در انحصار خدا می داند و فرستادگان خدا تنها حاکمیت در پرتو حکم الله دارند و بس که إِنِ الْحُکْمُ إِلاَّ لِلَّهِ أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِیَّاهُ[۲۵] در باره این که پیامبر حکمی را به عرض حضرت حق تعالی رسانده باشد و تصویب شود قرآن حتی اشاره‌ای ندارد گر چه فی نفسه بر خلاف ضرورت نیست. ولی پیامبر نیز هرگز چنان پیشنهادی نکرده است. والسلام علی عبادالله الصالحین برداشتی از کتاب حکومت صالحان، ولایت فقیهان خادم القرآن آیت الله العظمی دکتر محمّد صادی تهرانی     ↑ حکومت صالحان، ولایت فقیهان- دکتر محمد صادقی تهرانی- انتشارات شکرانه ↑ قرآن کریم (۱۹۶:۷) ↑ قرآن کریم (۱۱۰:۵) ↑ قرآن کریم (۳۷:۶) ↑ قرآن کریم  (۱۳:۳۹) ↑ قرآن کریم (۴۸:۵) ↑ قرآن کریم (۱۸:۲۵) ↑ قرآن کریم (۹۹:۵) ↑ قرآن کریم (۵۹:۲۵) ↑ قرآن کریم (۴۵:۲۱) ↑ قرآن کریم (۴۰:۱۲)


اکمال دین

ولایت و حکومت | ۱۳۹۵/۶/۲۴ ۱۶:۳۰:۰۰ |

امروز دین شما را برایتان کامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانیدم، و این اسلام را برای شما (به عنوان) طاعتی (شایسته و بایسته و پیوسته) پسندیدم‌ ...

ادامه مطلب »


ولایت

ولایت و حکومت | ۱۳۹۳/۳/۲۳ ۱۶:۳۰:۰۰ |

مسلمان بایستی همیشه دنباله رو اصلاح خویش و خود سازی باشد. و نیز بایستی دنباله روی اصلاح دیگران باشد که ولایت به مفهوم وسیعش دو بعدی خواهد بود مگر برای دیوانگان وصفیان که صلاح کار خودشان را نمی دانند. در مورد اینان ولایت فاعلی نسبت به آن‌ها تنها در بعد دوم است و دیگری بایست عهده دار سازندگی آن‌ها باشد و در اطفال چه یتیمان و چه غیر یتیمان که اصلاحشان در هر دو بعد ناقص و نیازمندند به نظارت ولی است. بنابراین ولایت دارای زوایا و ابعاد گوناگون است

ادامه مطلب »


ولایت رسول

ولایت و حکومت | ۱۳۹۳/۳/۲۳ ۱۶:۳۰:۰۰ |

ولایت رسول در انحصار ابلاغ شرع الهی است اعم از فردی و اجتماعی، احکامی و سیاسی. چون رسول هم مرجع احکامی و هم سیاسی است؛ بنابراین رسالتش شامل هر دو و در انحصار وحی است. وحی رسول در رهبری به همه ابعادش معصوم و بدون خطا است ولی برای فقیهان غیر معصوم در یک بعدش که قرآن است معصوم و در بعد سنت و حاکمیت سیاسی غیر معصوم است بلکه در استفاده از کتاب هم آن گونه صددرصد معصوم نیست گرچه کتاب در بعد اصلی اش معصوم ولی از نظر اجتهاد احیاناً مورد خطای مجتهدان است ولی سنت و حاکمیت سیاسی در اصل و فرعش جایز الخطا است که شورای با شرایط اصلی اسلامیش در دو بعد رهبری، حاکمیت غیر معصوم را نزدیک به حاکمیت معصوم می‌کند. و اصولاً این خود تفره‌ای است نابجا که از حاکمیت معصوم به حاکمیت فرع انتقال یابیم با آن که حاکمیت شورا هم تقویت آراء این افراد صلاحیت دا است و هم ثابت تر و هم مورد اعتقاد بیشتر است و هم از خطا و استدلال دور تر است

ادامه مطلب »


کوثر

ولایت و حکومت | ۱۳۹۳/۳/۲۳ ۱۶:۳۰:۰۰ |

كوثر که علم، معرفت، عصمت علياى رسالت، قرآن و ساير امتيازات معنوى ويژه حضرتش را در بر دارد، در تمامى آنها گوى سبقت را بر همگان درعرض زمين و طول زمان ربوده است.از نظر فرزندش حضرت صديقه كوثر (عليهما السلام) است كه هم خود كوثر است و هم شوهر و فرزندان معصومش كوثرند.از نظر داماد على (عليه السلام) است كه وزير، برادر و خود حضرتش مى باشد، و در جمع از نظر تمامى كمالات شايسته سرآمد همگان است.

ادامه مطلب »


ظهور دولت مهدی

ولایت و حکومت | ۱۳۹۳/۳/۲۳ ۱۶:۳۰:۰۰ |

ظهور و انقلاب و تشكیل قواى دولت مهدى‏ (عج) یک اتفاق شگفت‏انگیز است. اصحابش از اكناف جهان در چشم بر هم زدنى به گِردش فراهم آیند. نداى او را طوایف بشریّت به لغات گوناگون خود بشنوند. طلوعش همچون طلوع خورشید براى هر بیننده‏اى هویدا و قابل هیچ گونه تردیدى نیست.

ادامه مطلب »